این قسمتی از نامه ی یه عاشق تنهاست

سلام عزیز دلم خوبی؟امید وارم حالت خوب خوب باشه و از زندگی ات لذت ببری.

این یه نامه نیست یه دردنامه است از یه دل همیشه پر!                    

با خودم عهد کرده بودم دیگه از دردام هیچی بهت نگم میخواستم برات یه دوست خوب باشم.برای همینم کم حرف میزدم چون دوست نداشتم تو غصه های منو بفهمی میخواستم با خودم کنار بیام که دردای من تمومی نداره.مشکل اینه که نمیخوام تو رو هم مثل بقیه گول بزنم همه کسایی که کنارم هستن فکر میکنن من خیلی شادم ولی...

من الان مثلا یه نوجوانم اما تو این چند وقت  چقدر معنی زندگی رو فهمیدم.همش با زجر و اشک بود فقط خودمو پشت یه پرده ی ضخیم خنده قایم کردم که مبادا کسی بفهمه توی این دل چی میگذره.

به هر کی میگم دلم پر درده میگه بیکاری غصه میخوری!دنیا دو روزه!

این دو روزه ی دنیا روزای تباه شده ی زندگی منه.یعنی من اومدم تو این دنیا که درد بکشم و بعدشم بگم دنیا دو روزه!کی میگه دنیا دو روزه؟

من که فعلا مهر سکوت رو لبامه آتیش زیر خاکسترم کی طغیان کنم خدا میدونه؟

                                 خدا خودت کمکم کن

تو یه خلوت پر از همهمه ام              که صدایی به صدا نمی رسه

اگه میتونی منو دعا بکن                 من که دستم به خدا نمی رسه

آسمونا ارزونی پرنده ها                  جای آسمونا یه قفس بده

واسم هیچ راهی به مقصد نرسید     من هزارویک شبه معطلم

تا ته جاده ی دنیا رفتمو                   بازم انگار سر جای اولم

چرا دنیا با تمام وسعتش                مرحمی واسه ی زخم من نداشت

سر رو شونه های سنگ روزگار        قدر این فاصله هق هق می کنم

دارم از ثانیه ها سیر می شم          دارم از دوری تو دق می کنم

پشت خنده های مصنوعی من         دل به این بغض گلو شکن بده

روزگار سردمو ورق بزن                   دست مهربونتو به من بده

گم شدم توی شبی که خودمم        شبی که حتی یه فانوس نداره

منو با خودت ببر به روشنی           آخه هیچکی مثه تو منو دوست نداره

لک زده دلم واسه یه همزبون          شیشه دل همه سنگ شده

می دونی دلیل گریه ام چیه            آی خدا دلم واست تنگ شده

                        آی خدا دلم واست تنگ شده